* این نقد با اندکی حذف -حذفْ بیاطلاع من- روز سهشنبه ۲۲/۱۲ در صفحه ادبیات و هنر روزنامه خراسان منتشر شده است؛ حذف بند آخر و چیزهایی دیگر. سِتَرْوَنی در تغییر دربارة «رهش» آخرین نوشتة رضا امیرخانی میثم امیری باید از ایران دفاع کرد؛ چه به نام، چه به ننگ. –دکتر جواد طباطبایی- «رهش» حامل دیدگاه بسیار خطرناکی است که در همین ابتدا به آن اشاره میکنم. راو

لبخند به انحطاط ایران نامهای به دکتر جواد طباطبایی به بهانة نزدیکی به «اعتدال» جناب استاد دکتر جواد طباطبایی روزی را به یاد میآورم که در تالار فردوسیِ خانه اندیشمندان علوم انسانی به علوم انسانی، علوم سیاسی و دانشگاه در ایران میتاختید و جمعیت مشتاق که تمام سالن و راهروهای آن را پر کرده بود -من هم یکی از آنها بودهام- تشویقتان میکرد. نقدهایتان

گفتهاند دانستن حقیقت کار سختی نیست، بیان آن سخت است. جدای از مفهوم سهمناکی به اسم حقیقت، از جمله گفتهشده نیرو میگیرم و آنچه را که درست میدانمش و گفتنش را لازم میشمارم بیان میکنم. اوّلا برای خودم و دوّم برای مخاطب. سال ۹۶ تمرین خوبی بود برای گفتن آن چیزهایی که به نظرم گفتنشان لازم است. یکم؛ تصمیم صعب امسالم انتشار نامهای بود خطاب به دکتر جوا

برای این نمایشگاه فریبوتزویر در سال ۹۷ -و برای همیشه ادبیات ایرانی- احمد محمود و شاملو خوبند. محمود بهترین نویسنده ایرانی است و فهیمترین و دردمندترینشان؛ انسان و ملّی؛ ابتدا بومی و بعد به قول خودش «مملکتی». نویسندهای بزرگ و روبهجلو؛ رنجبر و غمشناس و با سوادِ تئوریک خیرهکننده؛ نویسنده مردم. زمانی فکر میکردم جلال قلّه نوشتن است و آن موقع محمود را نمی